Sterrenkindjes

Een sterrekindje is een kindje dat zo gewenst was, maar dat niet (lang) bij ons kon blijven. Het kan gaan om een zwangerschapsverlies, een stilgeboorte, of een baby die kort na de geboorte overlijdt. Ook wanneer je je kindje nooit fysiek hebt kunnen vasthouden, is de band er — en die blijft.

 

Toch komen er vaak twijfels. “Was het nog te vroeg om dit echt een verlies te noemen?” of “Mag ik hier wel zo intens om rouwen?” Zeker bij situaties die minder zichtbaar zijn voor de buitenwereld, voelen ouders zich soms onzeker in hun verdriet.

​

“Ik heb mijn kindje nooit gezien, is het dan niet raar om een uitvaart of ceremonie te doen?”
Die vraag horen we vaak. En het antwoord is zacht maar duidelijk: nee, dat is helemaal niet raar.

Elk verlies verdient erkenning, hoe pril of onzichtbaar het ook is. Bij ’t Huis tussen de wolken geloven we dat elk afscheid ruimte mag krijgen.

​

Een afscheidsritueel is er niet alleen voor wat zichtbaar is, maar vooral voor wat gevoeld wordt. Het is een manier om het bestaan van je kindje te erkennen, om liefde te uiten en om bewust stil te staan bij het verlies. Dat kan heel klein en persoonlijk: een kaarsje branden, een naam uitspreken, een brief schrijven, samenkomen met dierbaren of een plekje creëren in de natuur.

​

Er is geen juiste of foute manier om afscheid te nemen. Wat telt, is dat het klopt voor jou en jullie als gezin. Want ook al heb je je kindje niet (meer) in je armen, het blijft voor altijd deel van je verhaal.